Μπουζούκι, Μπαγλαμάς, Τζουράς, Ακορντεόν, Παραδοσιακό Βιολί και Κλαρίνο — η ψυχή της ελληνικής μουσικής παράδοσης.
Λαουτοειδές έγχορδο λαϊκό όργανο με αχλαδόσχημο αντηχείο από επιμήκεις ξύλινες λουρίδες — τις ντούγιες — και μακρύ βραχίονα με κλειδιά για το κούρδισμα. Τα μεταλλικά τάστα κατά μήκος του βραχίονα οριοθετούν τα ημιτόνια.
Αρχικά έφερε τρία ζεύγη χορδών (ΡΕ-ΛΑ-ΡΕ), ενώ αργότερα απέκτησε τέταρτο ζεύγος με κούρδισμα ΝΤΟ-ΦΑ-ΛΑ-ΡΕ. Παίζεται με πένα.
«Σύμφωνα με τον αείμνηστο Άκη Πάνου, μπουζούκι είναι μόνο το τρίχορδο — το τετράχορδο το ονόμαζε τετράφωνο.»
Νυκτό μουσικό όργανο — μετεξέλιξη της αρχαιοελληνικής πανδούρας και μικρογραφία του μπουζουκιού. Ο ήχος του είναι οξύς — κάθε χορδή κουρδίζεται μία οκτάβα υψηλότερα από την αντίστοιχη στο μπουζούκι.
«Ο λόγος που έχει μικρότερες διαστάσεις είναι ότι έτσι μπορούσαν οι παίκτες να τον κρύψουν εύκολα — απαγορευόταν επί τουρκοκρατίας και αργότερα επί δικτατορίας.»
Νυκτό μουσικό όργανο, οκτάχορδο ή εξάχορδο. Θεωρείται μικρογραφία του μπουζουκιού — έχει μανίκι και κεφαλάρι όμοιο, αλλά μικρότερο σκάφος, περίπου διπλάσιο από τον μπαγλαμά.
Ο ήχος του θυμίζει μπουζούκι αλλά έχει τη δική του ιδιαίτερη χροιά, γι' αυτό έχει κατακτήσει σήμερα σταθερή θέση στην ελληνική λαϊκή ορχήστρα.
Όργανο με πολύ ιδιαίτερο ήχο και μεγάλη γκάμα ρεπερτορίου — από κλασσική μέχρι παραδοσιακή, ροκ, τζαζ, εθνικ, έντεχνη και λαϊκή. Αντλεί την καταγωγή του από ένα κινέζικο όργανο ονόματι τσενγκ, κατασκευασμένο το 3000 π.Χ.
Το Ευβοϊκό Ωδείο έχει παράδοση στο ακορντεόν. Οι μαθητές μας συμμετέχουν στις εκδηλώσεις τόσο σολιστικά όσο και σε συνεργασία με άλλα όργανα — εξοικειώνονται έτσι με τη μουσική ομάδα.
Πρωτοεμφανίστηκε στην Ινδία με το όνομα «ρεμπέκ», πέρασε στην Περσία και από εκεί στην Αραβία. Το συναντάμε στην Ιταλία της Αναγέννησης ως «βιόλα ντα μπράτσο» και από τον 17ο αιώνα καθιερώνεται ως βασικό όργανο.
Τον 18ο αιώνα πήρε το τελικό του σχήμα στα χέρια των Ιταλών κατασκευαστών Αμάτι, Γκουαρνέρι και Στραντιβάρι. Σήμερα τα καλά βιολιά κατασκευάζονται από τουλάχιστον 70 διαφορετικά κομμάτια ξύλου.
Ίσως το πιο γνωστό παραδοσιακό ελληνικό όργανο — το κλαρίνο συναντάται σχεδόν σε όλα τα μέρη της Ελλάδας. Ξύλινο πνευστό, σχετικά νέο στη σημερινή μορφή του — τελειοποιήθηκε τον 19ο αιώνα.
Εμφανίστηκε στην Ελλάδα κατά τις πρώτες δεκαετίες του 19ου αιώνα — είτε μέσω των τουρκικών στρατιωτικών μουσικών, είτε μέσω της βαυαρικής μπάντας του Όθωνα.
«Χάρη στις μεγάλες τεχνικές και εκφραστικές δυνατότητές του, το κλαρίνο γίνεται το κατεξοχήν εκφραστικό όργανο στην ηπειρωτική Ελλάδα.»
Έξι όργανα, έμπειροι καθηγητές, ιδιαίτερα μαθήματα με θεωρητικά χωρίς επιπλέον επιβάρυνση. Κλείσε το πρώτο σου μάθημα σήμερα.
Κλείσε δοκιμαστικό μάθημα →